زندگی حرفه‌ای و شغلی پیتر دراکر

ساخت وبلاگ

آخرین مطالب

امکانات وب

زندگی, حرفه ای و شغلی, پیتر, دراکر,

پیتر, دراکر, به عنوان <<پدر مدیریت جدید>> شناخته می شود و تمام آثارش به دوره های زمانی مختلف برمی گردد. از آن بین می توان به اصول مدیریت (1954) اشاره کرد که تمام نقطه نظرات او درباره ی مدیریت نوین کسب و کار است.

پیتر, دراکر, از جوزف شوم پیتر,، اقتصاددان اتریشی و دوست صمیمی پدرش، تاثیر گرفت. این اقتصاددان اتریشی توانست اهمیت نوآوری و کارآفرینی را به پیتر, نشان دهد.


جان مینارد کینز، فرد دیگری بود که به طور متفاوت روی پیتر, دراکر, تاثیر گذاشت. او در مورد یکی از سخنرانی های کینز در سال 1934 میلادی این چنین می گوید: <<ناگهان دیدم کینز و تمام اقتصاددان های بزرگ حاضر در جلسه روی بررسی رفتار کالاها تمرکز دارند، اما رفتار آدم ها برای من جذاب تر بود.>>

تمام نوشته های پیتر دراکر, در مدت 70 سال، روی رابطه ی انسان ها تمرکز داشته است. کتاب های او حاوی تجربیاتی است که به سازمان ها یاد می دهد چطور بهترین عملکرد را از کارمندان شان دریافت کنند و کارمندان نیز چگونه در جامعه ی مدرن سازمان و شرکت های بزرگ به احساس افتخار و تعلق خاطر برسند.

حرفه ی پیتر دراکر, به عنوان کارشناس حوزه ی کسب و کار در سال 1942 میلادی با اولین نوشته های او درمورد سیاست و جامعه آغاز شد، همان نوشته هایی که او را به جنرال موتورز رساند.


دراکر در اروپا زندگی, کرد و تجربه ی زندگی, اش باعث شد چالش قدرت و اختیار مایه ی شگفتی او باشد. او هیجان زدگی خود را با <<دونالدسون براونژ>> فردی که تعیین کننده سیاست های اجرایی و کنترلی جنرال موتورز بود، در میان گذاشت. در سال 1943 دراکر توسط براون دعوت شد تا مدیریت پروژه ای را برای ارزیابی علمی-اجتماعی شرکت به مدت دوسال به عهده بگیرد.

پیتر دراکر در تمام این مدت در جلسات هیات مدیره حاضر شد، با کارمندان مصاحبه کرد و فرآیند تولید و تصمیم گیری را مورد بررسی قرار داد.
در نتیجه ی آن، کتاب مفهوم شرکت بزرگ در سال 1946 منتشر شد که سبب محبوبیت ساختار چندبخشی جنرال موتورز، تهیه مقالات متعدد، انجام پروژه های مشاوره و تالیف دیگر کتاب ها گشت.

البته براساس کتاب دراکر، خیلی بهتر بود جنرال موتورز سیاست های قدیمی خود را در حوزه ی ارتباط مشتریان، ارتباط فروشندگان و ارتباط کارمندان تغییر دهد؛ اما غول خودروسازی این پیشنهاد را قبول نکرد. به گفته ی دراکر؛ <<آلفرد اسلون، مدیر جنرال موتورز، به گونه ای عمل کرد که گویی چنین پیشنهادهایی وجود ندارد و حتی به دیگران هم اجازه ی صحبت درباره ی آنها را نداد.>>

درنهایت پیتر دراکر به این باور رسید که مدیریت، هنری آزادی خواهانه (لیبرال آرت) است. در همین راستا، تمام توصیه های مدیریتی خود را با تاریخ، جامعه شناسی، روان شناسی، فرهنگ و مذهب در هم آمیخت.


او باور قلبی داشت که تمام سازمان ها و شرکت ها، از جمله شرکت های بخش خصوصی در قبال جامعه مسئول هستند. اگر مدیران شرکت ها و سازمان های بزرگ، خصوصا مدیران کسب و کارها خود را در برقراری منافع جمعی مسئول ندانند، هیچ فرد دیگری این مسئولیت را به گردن نخواهد گرفت.

پیتر دراکر به تاثیر فوق العاده کار ذهنی در مقابل کار فیزیکی، تاکید داشت. منبع الهام او در این حوزه، کارمندانی بودند که در بعضی موضوعات خیلی بیشتر از همکاران و مدیران خود می دانستند، اما به ناچار در سازمانی مشغول به کار بودند.

دراکر از هیچ انتقادی بی نصیب نماند. منتقدان می گویند یکی از مفاهیم اصلی پیتر دراکر، یعنی <<مدیریت براساس هدف>> ناکارآمد است و هنوز اثربخشی آن ثابت نشده است. در نهایت دراکر قبول کرد مدیریت برمبنای اهداف به نتیجه نمی رسد، اما علت شکست آن را در روش پیاده سازی می دانست. به اعتقاد او: <<ما نمی توانیم از اهداف حرف بزنیم وقتی در حقیقت نمی دانیم منظور از اهداف چیست. آنچه به دنبالش هستیم، هدف نیست. مدیریت براساس هدف وقتی به نتیجه می رسد که واقعا هدف را بشناسیم. در 90 درصد مواقع اصلا نمی دانیم هدف چیست.>>

هرچند او کمک زیادی به موفقیت مدیران کرد، اما تفاوت نجومی درآمد مدیران بالارده با یک کارگر متوسط، باعث نگرانی شدید او شده بود. او در سال 1984 در مقاله ای گفت حقوق و مزایای مدیران رده بالای شرکت ها نباید بیش از بیست برابر حقوق و مزایای کارمندان باشد. به گفته ی او؛ <<این کار غیراخلاقی است و ما بهای گزافی بابت آن پرداخت خواهیم کرد.>>

کانال تلگرامی عشق پول،دنیای تجارت کلیک کنید

...
نویسنده : بازدید : 2 تاريخ : سه شنبه 13 آذر 1397 ساعت: 2:07

close
تبلیغات در اینترنت